trouwen, getallen en ergernis

‘Waarom wil je eigenlijk uitgerekend met mij trouwen?’. Dit heeft  mijn vriendin (ik noem haar al een tijdje ‘mijn vrouw’ om aan het idee te wennen) me nog nooit gevraagd. Soms moet je  goed luisteren naar de dingen die juist niet gezegd worden. Zij weet dat ook. Zo begrijp ik haar het best in mijn zelfgekozen woorden.

Adem naar beneden

Ik woon binnen de gracht van Groenlo. Voor wie het niet kent; het is de Amsterdamse grachtengordel  maar dan iets kleiner. Ons centrum heeft trendsettende winkels als Bruna, Albert Heijn en natuurlijk omdenk-, verbind- en kantelkantoor BS22 (let op de subtiele en sublieme zelfspot in de naamgeving) en samen zijn we als centrumbewoners van deze stad dan ook bepalend

Binnen de lijntjes

Dat de meeste Charlies weer teruggevallen zijn in lethargisch hyperconsumeren doet niets af aan het belang van vrijheid van meningsuiting. Tegenover dit recht staat echter de onderbelichte plicht de verantwoordelijkheid te nemen voor je mening. Vrijblijvendheid bestaat niet als je communiceert, voor communicatie zijn twee partijen voor nodig. Een simpele en logische redenering

Lopende band

In mijn studententijd had ik geen fiets. Principieel als ik was, weigerde ik mijn eigen fiets van een junk terug te kopen. Ik moest dus overal te voet heen. Nou heeft het centrum van Groningen meer de uitstraling van een groot dorp dan van een kleine stad maar als je overal naar toe moet lopen is iets al snel ver. Een lopende band over de stoepen van de stad leek me de oplossing. Gewoon erop gaan staan,

De schandpaal

Columniste Sylvia Witteman heeft voor haar wekelijkse stukje in Sir Edmund een tweet van mij gebruikt uit een ‘fittie’ die ik enkele dagen geleden met haar had op Twitter. Mijn tweet was een reactie op een retweet door haar waarin een foto stond van een huiswerkopdracht voor een groep 8 ergens in Nederland. Een buurvrouw van een leerling had die op Twitter gezet. In deze taalopdracht stond een aantal fouten,

De eendentest

Toen ik enkele weken geleden de Tourgids aanschafte om over de kanshebbers te lezen maar vooral om de etappes te bestuderen was ik lichtelijk teleurgesteld. De enorme hoeveelheid verplaatsingen, zelfs over zee, die bedoeld zijn om de Tour commercieel uit te buiten, saaie etappes met relatief weinig finishes op de top van een berg in de buitencategorie

Steeds meer

Steeds meer dat ik je vergeet

Steeds een beetje langer

Steeds vaker dat ik denk

Steeds een beetje meer

Dronkaard

Ik schreef ooit een pastiche op een gedicht van Jean Piere Rawie dat prachtig op muziek gezet was door Maarten van Roozendaal. Het is een soort van ode aan beide mannen.

Zwarte bladzijde

Regelmatig kom ik in de stad een meisje tegen dat stevig gepest werd vroeger bij mij op de basisschool. Ik zeg meisje maar inmiddels is ze een vrouw van bijna 40. Als ik haar zie, probeer ik altijd oogcontact te maken zodat ik heel vriendelijk 'hoi' kan zeggen want ik vind dat ik wat goed te maken heb. Ze heeft me nog nooit een blik waardig gegund.