woensdag 14 december 2016

Blognoot 1: Profielwerkstuk

Terwijl ik luisterde naar een presentatie over de mechanismes die leidden tot de holocaust, twijfelde ik of ik na afloop iets moest zeggen over de actualiteit. In de zaal (klaslokaal) zaten ouders en leerlingen die zenuwachtig waren omdat ze nog moesten presenteren en opgeluchte leerlingen omdat ze al geweest waren.

Moest ik dit laten gaan en de geschiedenis de geschiedenis laten? Of moest ik, enigszins gewaagd, want politiek geladen, opmerken dat nu, hoewel er in West-Europa geen oorlog woedt, dezelfde mechanismes aan het werk zijn?

Het werd het laatste. Om een eventuele discussie bij voorbaat te temperen verschool ik me achter Arnon Grunberg en stelde dat de reactie op Geert Wilders’ uitspraak anders zou zijn als hij geen ‘Marokkanen’ maar ‘Joden’ had gezegd. Ik vertelde niet, uit zelfbescherming, dat ik denk dat de lessen van toen uitgewerkt zijn en dat de jaren-30-Duitsers nu in de hele Westerse wereld wonen.

Eén ouder knikte bescheiden, één collega ook. Verder bleef het stil; mijn collega kondigde de volgende presentatie aan.

3 opmerkingen:

  1. De stilte in de zaal komt doordat de meeste mensen prima door hebben dat het nogal ongepast is om als docent politieke praatjes te houden. Als u dat niet doorheeft - of zich niet in kan houden - is het allicht beter iets anders te gaan doen dan doceren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Inderdaad; iemand die een te grote broek aantrekt, want je kunt net zo goed zeggen "asielzoekers" ipv Joden en dat zou het wel ok zijn? Gewoon lesgeven uit het boekje en politiek en filosofie aan mensen overlaten die ervoor gestudeerd hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ga wat anders doen mr. Gierveld. Samen met die ene knikkende collega.

    BeantwoordenVerwijderen