Staat van verwarring

Of ik Prednison slik, wilde de arts weten. Ik had enkele uren eerder mijn auto om een boom gekruld. Alleen de bestuurdersplek was nog te herkennen, achteraf de enige plek in de auto waar overleven mogelijk was.

Vrouwenproblemen

‘Keulen’ heeft geleid tot een tsunami aan modern feminisme. Massaal grijpen vrouwen de gebeurtenissen aan om te wijzen op misstanden in de samenleving. Bijna 50 procent zou slachtoffer zijn van seksuele intimidatie door bouwvakkers, buren en bekenden. Kunstenaressen gaan naakt de straat op met een bord waarop staat dat ze ‘er zelfs nú niet om vragen’. 

De kontnökpolonaise

‘Ik ken u niet.’

‘Dat snap ik. We treffen elkaar voor het eerst.’

‘Nee, ik bedoel, wie bent u? Uw gezicht komt me niet bekend voor. Waar zou ik u van kunnen kennen?’

‘Nergens van.’

‘Maar wat doet u dan hier?’

‘Nou, u bent agent toch? Ik dacht, ik stuur u enkele van mijn columns. Ik heb zelf al geprobeerd contact te leggen met verschillende media, maar die reageren eigenlijk nooit. U bent bekend in medialand. Als u ze nou goed vindt, of op z’n minst de moeite waard, dacht ik dat u mij misschien ergens binnen zou kunnen loodsen. Tegen betaling natuurlijk. Dat is immers uw werk. Wat vond u er eigenlijk van, als ik zo vrij mag zijn?’

Zelfmedelijden

Een van mijn mentorleerlingen is overgestapt van 4 vwo naar 4 havo. ‘Afstromen’ heet dat met een woord dat in al zijn eenduidigheid symbool staat voor verwachtingspatronen en druk waar leerlingen onder gebukt gaan. Het hardwerkende, vriendelijke meisje, drie perfecte ingrediënten voor verkeerde niveaubeslissingen, is ontzettend opgelucht.

Spek

Vannacht droomde ik dat ik bij mijn opa en oma, naast het spoor, op bezoek was geweest. Samen met mijn neef, met wie ik daar was, liep ik na het bezoek naar de parkeergarage achter het station. Mijn neef liep een andere kant op en daarmee was zijn rol uitgespeeld.

Ruttes hoop

Twee keer per week, alsof het een redactieafspraak is, krijg ik een alert van mijn Volkskrant-app. Zo ben ik al eens gestoord voor de strafmaat van een of ander tot Bonny-en-Clydeproporties gehypet sneu boevenpaartje maar ook voor de uitslag van een voetbalwedstrijd die, voor alle geïnteresseerden, zojuist op tv was geweest. In superlatieven wordt elk

De zoveelmiljardste vader

Plots overviel het me. Een kind, hoe had ik ooit zo stom kunnen zijn? Ik kan toch geen klein mensje helpen een groot mens te worden in een wereld waar ik zelf ook geen snars van begrijp? Ze zal naar me willen luisteren om houvast te vinden terwijl ik er juist achter begin te komen dat zekerheden niets meer zijn dan door jezelf of de maatschappij gecreëerde illusies met als enige doel

Translatio, imitatio, aemulatio

Het geloof is stom. Dat is gewoon zo. Het was dus niet vanwege de inhoud dat ik pisnijdig werd toen ik een paar maanden geleden een column van Youp las in de NRC. ‘Ga op je matje, kniel in je kerkbank, vast tot je neervalt, zing je hees, loop in de idiootste gewaden, maar zeg niet dat ik dat ook moet doen’, schreef hij. Neerbuigendheid richting het geloof is goed.

trouwen, getallen en ergernis

‘Waarom wil je eigenlijk uitgerekend met mij trouwen?’. Dit heeft  mijn vriendin (ik noem haar al een tijdje ‘mijn vrouw’ om aan het idee te wennen) me nog nooit gevraagd. Soms moet je  goed luisteren naar de dingen die juist niet gezegd worden. Zij weet dat ook. Zo begrijp ik haar het best in mijn zelfgekozen woorden.

Adem naar beneden

Ik woon binnen de gracht van Groenlo. Voor wie het niet kent; het is de Amsterdamse grachtengordel  maar dan iets kleiner. Ons centrum heeft trendsettende winkels als Bruna, Albert Heijn en natuurlijk omdenk-, verbind- en kantelkantoor BS22 (let op de subtiele en sublieme zelfspot in de naamgeving) en samen zijn we als centrumbewoners van deze stad dan ook bepalend